સાવિત્રી સત્યવાન કથા – અધ્યાય 5: સાવિત્રી યમરાજનો પીછો કરે છે

સાવિત્રી યમરાજનો પીછો કરે છે

યમરાજની કઠોર યાત્રા

[સત્યવાનનો નિષ્પ્રાણ દેહ ભૂમિ પર નિશ્ચલ પડ્યો હતો. સાવિત્રીની આંખોમાં આંસુઓનો સાગર ઉમટી રહ્યો હતો, છતાં તેણે ધીરજ ગુમાવી નહીં. તેણે જોયું કે તેજસ્વી યમરાજ, સત્યવાનના આત્માને લઈને દક્ષિણ દિશા તરફ વધી રહ્યા છે. યમરાજનું સ્વરૂપ અત્યંત ભયાવહ હતું, તેમનું તેજ સૂર્ય સમાન પ્રખર હતું, અને તેમનું રથ કાળની ગતિથી ચાલી રહ્યું હતું. સાવિત્રી જાણતી હતી કે આ એક અસંભવ કાર્ય છે, છતાં, હૃદયમાં સત્યવાન પ્રત્યે અતૂટ પ્રેમ અને વિશ્વાસ લઈને, તે યમરાજની પાછળ દોડી. તેનું દરેક પગલું તેના પ્રેમની સાક્ષી આપી રહ્યું હતું, તેનો દરેક શ્વાસ સત્યવાનના નામની માળા જપી રહ્યો હતો.]

સાવિત્રી મનમાં જ પ્રાર્થના કરી રહી હતી, "હે પ્રભુ, મને એટલી શક્તિ આપો કે હું મારા પતિને પાછા લાવી શકું. મારું જીવન સત્યવાન વિના અધૂરું છે, હું તેમના વિના જીવી શકતી નથી." તેણે પોતાના ગુરુજનોની શિક્ષાઓને યાદ કરી, સત્યના માર્ગ પર ચાલવાનો નિશ્ચય કર્યો, અને યમરાજનો પીછો કરતી રહી.

સાવિત્રી અને યમરાજનો સંવાદ

સાવિત્રીએ શાંત સ્વરમાં ઉત્તર આપ્યો, "હે યમરાજ, હું મારા પતિ સાથે જઈ રહી છું. જ્યાં મારા પતિ હશે, ત્યાં જ મારું જીવન છે. ધર્મ કહે છે કે પત્નીએ પતિનું અનુસરણ કરવું જોઈએ, અને હું મારા ધર્મનું પાલન કરી રહી છું. હું આપને પ્રાર્થના કરું છું કે આપ મને મારા પતિ સાથે જવા દો." યમરાજ તેની ભક્તિ અને નિડરતાથી પ્રભાવિત થયા, પરંતુ તેમણે પોતાના કર્તવ્યનું પાલન કરવાનું હતું. તેમણે કહ્યું, "હે સાવિત્રી, તારો પ્રેમ અદ્ભુત છે, પરંતુ મૃત્યુ અટલ છે. સત્યવાનનું જીવન સમાપ્ત થઈ ચૂક્યું છે, અને હવે તું તેમને પાછા લાવી શકતી નથી. હું તને એક વરદાન આપી શકું છું, પરંતુ સત્યવાનનું જીવન નહીં."

સાવિત્રીએ કહ્યું, "હે યમરાજ, જો આપ મને વરદાન આપવા જ માંગો છો, તો મને આ વરદાન આપો કે મારા સાસુ-સસરાની ખોવાયેલી દૃષ્ટિ પાછી આવી જાય અને તેમનું રાજ્ય તેમને પુન: પ્રાપ્ત થાય." યમરાજે તથાસ્તુ કહ્યું અને આગળ વધી ગયા. પરંતુ સાવિત્રી ફરી પણ તેમની પાછળ ચાલતી રહી, તેનો પ્રેમ તેને વિશ્રામ કરવા દેતો નહોતો, તેનું દરેક પગલું એક પ્રશ્ન હતો, તેનો દરેક શ્વાસ એક પડકાર હતો.

પ્રેમ અને મૃત્યુનો સંઘર્ષ