સંતોષી માતા વ્રત અને કથા

સંતોષી માતા વ્રત અને કથાનું પાલન ભારતમાં મોટી શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસ સાથે કરવામાં આવે છે. આ વ્રત મુખ્યત્વે શુક્રવારે કરવામાં આવે છે અને તેને કરવાથી મનોકામનાઓ પૂર્ણ થાય છે.

સંતોષી માતા વ્રતના નિયમો – Ruls for Santoshi mata vrat

1. વ્રતનો દિવસ: આ વ્રત દર શુક્રવારે કરવામાં આવે છે.
2. ભોજન: વ્રતધારીએ ખાટા ભોજન જેમ કે લીંબુ, આમલી વગેરેનું સેવન ન કરવું જોઈએ.
3. વ્રતનું પાલન: આ દિવસે સવારે સ્નાન કરીને માતા સંતોષીની પૂજા કરો.
4. પૂજા સામગ્રી: ગોળ અને ચણાનો ભોગ લગાવવો અનિવાર્ય છે.
5. મનની શુદ્ધતા: વ્રત દરમિયાન મન અને વિચારોને શુદ્ધ રાખો.
6. કથા શ્રવણ: વ્રત દરમિયાન સંતોષી માતાની કથા સાંભળવી અથવા વાંચવી આવશ્યક છે.
7. દાન: પૂજા પછી જરૂરિયાતમંદોને ગોળ-ચણા અને પૈસાનું દાન કરો.

સંતોષી માતાની વ્રત કથા – Santoshi mata vrat katha

એક ડોશી હતી, તેના સાત દીકરા હતા. 6 કમાવાવાળા હતા જ્યારે એક નકામો હતો. ડોશી છએ દીકરાઓની રસોઈ બનાવતી, ભોજન કરાવતી અને તેમનાથી જે કંઈ જૂઠણ બચતી તે સાતમાને આપી દેતી. એક દિવસ તે પત્નીને બોલ્યો- જો મારી માને મારા પર કેટલો પ્રેમ છે.

તે બોલી- કેમ નહીં, બધાનું જૂઠું જે તમને ખવડાવે છે. તે બોલ્યો- એવું ન હોઈ શકે. હું જ્યાં સુધી આંખોથી ન જોઈ લઉં માની શકતો નથી. વહુ હસીને બોલી- જોઈ લેશો ત્યારે તો માનશો.

થોડા દિવસ પછી તહેવાર આવ્યો. ઘરમાં સાત પ્રકારના ભોજન અને ચૂરમાના લાડુ બન્યા. તે તપાસવાને માથા દુઃખવાનું બહાનું કરી પાતળું વસ્ત્ર માથા પર ઓઢી રસોડા ઘરમાં સૂઈ ગયો. તે કપડામાં થી બધું જોતો રહ્યો. છએ ભાઈ ભોજન કરવા આવ્યા. તેણે જોયું, માએ તેમના માટે સુંદર આસન બિછાવી નાના પ્રકારની રસોઈ પીરસી અને આગ્રહ કરીને તેમને જમાડ્યા. તે જોતો રહ્યો.

છએ ભોજન કરીને ઊઠ્યા ત્યારે માએ તેમની જૂઠી થાળીઓમાં થી લાડુઓના ટુકડા ઉઠાવીને એક લાડુ બનાવ્યો. જૂઠણ સાફ કરી ડોશી માએ તેને બોલાવ્યો- બેટા, છએ ભાઈ ભોજન કરી ગયા હવે તું જ બાકી છે, ઊઠ તું ક્યારે ખાઈશ. તે કહેવા લાગ્યો- મા મને ભોજન નથી કરવું, હું હવે પરદેશ જઈ રહ્યો છું.

માએ કહ્યું- કાલે જતો હોય તો આજે ચાલ્યો જા.

તે બોલ્યો- હા આજે જ જઈ રહ્યો છું. આ કહીને તે ઘરથી નીકળી ગયો.

ચાલતા સમયે પત્નીની યાદ આવી ગઈ. તે ગૌશાળામાં કન્ડે (છાણા) થાપી રહી હતી. ત્યાં જઈને બોલ્યો- અમે જઈએ પરદેશ આવશું થોડા સમય, તમે રહેજો સંતોષથી ધર્મ આપનો પાળ. તે બોલી- જાઓ પિયા આનંદથી અમારો વિચાર હટાવો, રામ ભરોસે અમે રહીએ ઈશ્વર તમને સહાય. બે નિશાની આપની જોઈ ધરું હું ધીર, સુધ મતિ અમારી વિસારશો નહીં રાખજો મન ગંભીર.

તે બોલ્યો- મારી પાસે તો કંઈ નથી, આ અંગૂઠી છે તે લઈ લે અને પોતાની કંઈ નિશાની મને દે. તે બોલી- મારી પાસે શું છે, આ ગોબર ભરેલો હાથ છે. આ કહીને તેની પીઠ પર ગોબરના હાથની થાપ મારી દીધી. તે ચાલ્યો ગયો, ચાલતા-ચાલતા દૂર દેશ પહોંચ્યો. ત્યાં એક સાહુકારની દુકાન હતી. ત્યાં જઈને કહેવા લાગ્યો- ભાઈ મને નોકરી પર રાખી લો. સાહુકારને જરૂર હતી, બોલ્યો- રહી જા.

છોકરાએ પૂછ્યું- પગાર શું આપશો.

સાહુકારે કહ્યું- કામ જોઈને દામ મળશે. સાહુકારની નોકરી મળી, તે સવારે 7 વાગ્યાથી 10 વાગ્યા સુધી નોકરી બજાવવા લાગ્યો. થોડા દિવસોમાં દુકાનનું બધું લેણ-દેણ, હિસાબ-કિતાબ, ગ્રાહકોને માલ વેચવાનું બધું કામ કરવા લાગ્યો. સાહુકારના સાત-આઠ નોકર હતા, તે બધા ચક્કર ખાવા લાગ્યા, આ તો બહુ હોશિયાર બની ગયો.

શેઠે પણ કામ જોયું અને ત્રણ મહિનામાં જ તેને અડધા નફાનો ભાગીદાર બનાવી લીધો. તે થોડા વર્ષોમાં જ નામી શેઠ બની ગયો અને માલિક બધો કારોબાર તેના પર છોડીને ચાલ્યો ગયો.

આ તરફ તેની પત્નીને સાસુ સસરા દુઃખ દેવા લાગ્યા, બધી ગૃહસ્થીનું કામ કરાવીને તેને લાકડી લેવા જંગલમાં મોકલતા. આ વચ્ચે ઘરના લોટમાંથી જે ભૂસી નીકળતી તેની રોટલી બનાવીને રાખી દેવામાં આવતી અને ફૂટેલા નારિયેળની નારેલીમાં પાણી. એક દિવસ તે લાકડી લેવા જઈ રહી હતી, રસ્તામાં ઘણી સ્ત્રીઓ સંતોષી માતાનું વ્રત કરતી દેખાઈ.

તે ત્યાં ઊભી રહીને કથા સાંભળવા લાગી અને પૂછ્યું- બહેનો તમે કયા દેવતાનું વ્રત કરો છો અને તેના કરવાથી શું ફળ મળે છે. જો તમે આ વ્રતનું વિધાન મને સમજાવીને કહેશો તો હું તમારો મોટો અહેસાન માનીશ. ત્યારે તેમાંથી એક સ્ત્રી બોલી- સાંભળો, આ સંતોષી માતાનું વ્રત છે. આ કરવાથી નિર્ધનતા, દરિદ્રતાનો નાશ થાય છે અને જે કંઈ મનમાં કામના હોય, બધું સંતોષી માતાની કૃપાથી પૂરી થાય છે. ત્યારે તેણે તેની પાસેથી વ્રતની વિધિ પૂછી.

તે ભક્તિની સ્ત્રી બોલી- સવા આનાનો ગોળ ચણા લેવો, ઈચ્છા હોય તો સવા પાંચ આનાનો લેવો અથવા સવા રૂપિયાનો પણ સગવડતા અનુસાર લાવવો. વિના પરેશાની અને શ્રદ્ધા વ પ્રેમથી જેટલું પણ બની પડે સવાયું લેવું. દરેક શુક્રવારે નિરાહાર રહીને કથા સાંભળવી, આ વચ્ચે ક્રમ તૂટે નહીં, સતત નિયમ પાલન કરવું, સાંભળવાવાળું કોઈ ન મળે તો ઘીનો દીવો જલાવી તેના આગળ અથવા જળના પાત્રને સામે રાખીને કથા કહેવી. જ્યારે કાર્ય સિદ્ધ ન થાય નિયમનું પાલન કરવું અને કાર્ય સિદ્ધ થઈ જવા પર વ્રતનું ઉદ્યાપન કરવું.

ત્રણ માસમાં માતા ફળ પૂરો કરે છે. જો કોઈના ગ્રહ ખોટા પણ હોય, તો પણ માતા વર્ષ ભરમાં કાર્ય સિદ્ધ કરે છે, ફળ સિદ્ધ થવા પર ઉદ્યાપન કરવું જોઈએ વચ્ચે નહીં. ઉદ્યાપનમાં અઢી શેર લોટનો ખાજા તથા આ જ પરિમાણથી ખીર તથા ચણાનું શાક કરવું.

આઠ છોકરાઓને ભોજન કરાવવું, જ્યાં સુધી મળે દિયર, જેઠ, ભાઈ-બંધુના હોય, ન મળે તો રિશ્તેદારો અને પાસ-પડોશીઓને બોલાવવા. તેમને ભોજન કરાવી યથા શક્તિ દક્ષિણા દે માતાનો નિયમ પૂરો કરવો. તે દિવસે ઘરમાં ખટાઈ ન ખાવી. આ સાંભળી ડોશીના છોકરાની વહુ ચાલી દીધી.

રસ્તામાં લાકડીના બોજને વેચી દીધો અને તે પૈસાથી ગોળ-ચણા લઈ માતાના વ્રતની તૈયારી કરી આગળ ચાલી અને સામે મંદિર જોઈને પૂછવા લાગી- આ મંદિર કોનું છે. બધા કહેવા લાગ્યા સંતોષી માતાનું મંદિર છે, આ સાંભળી માતાના મંદિરમાં જઈને ચરણોમાં લોટવા લાગી. દીન થઈ વિનંતી કરવા લાગી- મા હું નિપટ અજ્ઞાની છું, વ્રતના કંઈ પણ નિયમ નથી જાણતી, હું દુઃખી છું. હે માતા ! જગત જનની મારું દુઃખ દૂર કર હું તારી શરણમાં છું.

માતાને દયા આવી- એક શુક્રવાર વીત્યો કે બીજાને તેના પતિનો પત્ર આવ્યો અને ત્રીજા શુક્રવારે તેના મોકલેલા પૈસા આવી પહોંચ્યા. આ જોઈ જેઠ-જિઠાણી મોં મચકોડવા લાગ્યા. છોકરાઓ ટોણા દેવા લાગ્યા- કાકી પાસે પત્ર આવવા લાગ્યા, રૂપિયા આવવા લાગ્યા, હવે તો કાકીની ખાતર વધશે. બિચારી સરળતાથી કહેતી- ભૈયા કાગળ આવે રૂપિયા આવે આપણે બધા માટે સારું છે. એવું કહીને આંખોમાં આંસુ ભરીને સંતોષી માતાના મંદિરમાં આવી માતેશ્વરીના ચરણોમાં પડીને રડવા લાગી. મા મેં તમારી પાસે પૈસા ક્યારે માંગ્યા છે.

મને પૈસાથી શું કામ છે. મને તો પોતાના સુહાગથી કામ છે. હું તો પોતાના સ્વામીના દર્શન માંગું છું. ત્યારે માતાએ પ્રસન્ન થઈને કહ્યું- જા બેટી, તારો સ્વામી આવશે. આ સાંભળી ખુશીથી બાવરી થઈને ઘરમાં જઈ કામ કરવા લાગી. હવે સંતોષી મા વિચાર કરવા લાગી, આ ભોળી પુત્રીને મેં કહી તો દીધું કે તારો પતિ આવશે પરંતુ કેવી રીતે? તે તો તેને સ્વપ્નમાં પણ યાદ નથી કરતો.

તેને યાદ દિલાવવાને મારે જ જવું પડશે. આ રીતે માતાજી તે ડોશીના દીકરા પાસે જઈ સ્વપ્નમાં પ્રગટ થઈ કહેવા લાગી- સાહુકારના બેટા, સૂઈ રહ્યો છે કે જાગે છે. તે કહેવા લાગ્યો- માતા સૂતો પણ નથી, જાગતો પણ નથી કહું શું આજ્ઞા છે? મા કહેવા લાગી- તારા ઘર-બાર કંઈ છે કે નહીં.

તે બોલ્યો- મારી પાસે બધું છે મા-બાપ છે વહુ છે શું કમી છે. મા બોલી- ભોળા પુત્ર તારી વહુ ઘોર કષ્ટ ઉઠાવી રહી છે, તારા મા-બાપ તેને પરેશાની દઈ રહ્યા છે. તે તારા માટે તરસ રહી છે, તું તેની સુધ લે. તે બોલ્યો- હા માતાજી આ તો માલૂમ છે, પરંતુ જાઉં તો કેવી રીતે? પરદેશની વાત છે, લેણ-દેણનો કોઈ હિસાબ નથી, કોઈ જવાના રસ્તા નથી આવતા, કેવી રીતે ચાલ્યો જાઉં?

મા કહેવા લાગી- મારી વાત માન, સવારે નહાઈ ધોઈને સંતોષી માતાનું નામ લે, ઘીનો દીવો જલાવી દંડવત કર દુકાન પર જઈ બેસ.

જોતા-જોતા બધું લેણ-દેણ ચૂકવાઈ જશે, જમાનો માલ વેચાઈ જશે, સાંજ થતા-થતા ધનનો ભારે ઢેર લાગી જશે. હવે બુઢ્ઢાની વાત માનીને તે નહાઈ ધોઈને સંતોષી માતાને દંડવત ઘીનો દીવો જલાવી દુકાન પર જઈ બેઠો. થોડી વારમાં દેવાવાળા રૂપિયા લાવવા લાગ્યા, લેવાવાળા હિસાબ લેવા લાગ્યા. કોઠેમાં ભરેલા સામાનના ખરીદદાર નકદ દામ દઈ સોદો કરવા લાગ્યા. સાંજ સુધી ધનનો ભારે ઢેર લાગી ગયો. મનમાં માતાનું નામ લઈ ચમત્કાર જોઈ પ્રસન્ન થઈ ઘર લઈ જવાને વાસ્તે ઘરેણાં, કપડાં સામાન ખરીદવા લાગ્યો. અહીં કામથી નિપટી તરત ઘરને રવાના થયો.

આ તરફ તેની પત્ની જંગલમાં લાકડી લેવા જાય છે, પાછા ફરતા વખતે માતાજીના મંદિરમાં વિશ્રામ કરે છે. તે તો તેના દરરોજ રોકાવાનું જે સ્થાન ઠર્યું, ધૂળ ઊડતી જોઈ તે માતાને પૂછે છે- હે માતા! આ ધૂળ કેવી રીતે ઊડી રહી છે?

માતા કહે છે- હે પુત્રી તારો પતિ આવી રહ્યો છે. હવે તું એવું કર લાકડીઓના ત્રણ બોજ બનાવી લે, એક નદીના કિનારે રાખ અને બીજો મારા મંદિર પર અને ત્રીજો પોતાના માથા પર.

તારા પતિને લાકડીઓનું ગઠ્ઠર જોઈ મોહ પેદા થશે, તે અહીં રોકાશે, નાસ્તો-પાણી ખાઈને માને મળવા જશે, ત્યારે તું લાકડીઓનો બોજ ઉઠાવીને જજે અને ચોકમાં ગઠ્ઠર નાખીને જોરથી અવાજ લગાવજે- લો સાસુજી, લાકડીઓનું ગઠ્ઠર લો, ભૂસીની રોટલી આપો, નારિયેળના ખેપડામાં પાણી આપો, આજે મહેમાન કોણ આવ્યું છે?

માતાજીને બહુ સારું કહીને તે પ્રસન્ન મનથી લાકડીઓના ત્રણ ગઠ્ઠર બનાવી. એક નદીના કિનારે પર અને એક માતાજીના મંદિર પર રાખ્યો. એટલામાં મુસાફિર આવી પહોંચ્યો. સૂકી લાકડી જોઈ તેની ઈચ્છા ઉત્પન્ન થઈ કે અમે અહીં જ વિશ્રામ કરીએ અને ભોજન બનાવીને ખાઈ-પીને ગામ જઈએ. આ જ રીતે રોકાઈને ભોજન બનાવ્યું, વિશ્રામ કરીને ગામને ગયો.

સૌથી પ્રેમથી મળ્યો. તે જ સમયે માથા પર લાકડીનું ગઠ્ઠર લીધે તે ઉતાવળી સી આવે છે. લાકડીઓનો ભારે બોજ આંગણમાં નાખીને જોરથી ત્રણ અવાજ દે છે લો સાસુજી, લાકડીઓનું ગઠ્ઠર લો, ભૂસીની રોટલી આપો. આજે મહેમાન કોણ આવ્યું છે.

આ સાંભળી તેની સાસુ બહાર આવી પોતાના આપેલા કષ્ટોને ભુલાવવા હેતુ કહે છે- વહુ એવું કેમ કહે છે? તારો માલિક જ તો આવ્યો છે. આવ બેસ, મીઠો ભાત ખા, ભોજન કર, કપડાં-ગહેના પહેર. તેનો અવાજ સાંભળી તેનો પતિ બહાર આવે છે. અંગૂઠી જોઈ વ્યાકુળ થઈ જાય છે.

માને પૂછે છે- મા આ કોણ છે?

મા બોલી- બેટા આ તારી વહુ છે. જ્યારથી તું ગયો છે ત્યારથી આખા ગામમાં ભટકતી ફરે છે. ઘરનું કામ-કાજ કંઈ કરતી નથી, ચાર પહોર આવીને ખાઈ જાય છે. તે બોલ્યો- ઠીક છે મા મેં તેને પણ જોઈ અને તમને પણ, હવે બીજા ઘરની તાળી આપો, તેમાં રહીશ.

મા બોલી- ઠીક છે, જેવી તારી મરજી. ત્યારે તે બીજા મકાનની ત્રીજી મંજિલનો કમરો ખોલી બધો સામાન જમાવ્યો. એક દિવસમાં રાજાના મહેલ જેવો ઠાઠ-બાઠ બની ગયો. હવે શું હતું? વહુ સુખ ભોગવવા લાગી. એટલામાં શુક્રવાર આવ્યો. તેણે પતિને કહ્યું- મારે સંતોષી માતાના વ્રતનું ઉદ્યાપન કરવું છે. પતિ બોલ્યો- ખુશીથી કરી લો. તે ઉદ્યાપનની તૈયારી કરવા લાગી. જિઠાણીના છોકરાઓને ભોજન માટે કહેવા ગઈ.

તેમણે મંજૂર કર્યું પરંતુ પાછળથી જિઠાણીએ પોતાના બાળકોને શીખવાડ્યું, જુઓ, ભોજનના સમયે ખટાઈ માંગવી, જેનાથી તેનું ઉદ્યાપન પૂરું ન થાય. છોકરાઓ જમવા આવ્યા ખીર ખાના પેટ ભરીને ખાધી, પરંતુ બાદમાં ખાતા જ કહેવા લાગ્યા- અમને ખટાઈ આપો, ખીર ખાના અમને નથી ભાવતી, જોઈને અરુચિ થાય છે.

તે કહેવા લાગી- ભાઈ ખટાઈ કોઈને નહીં આપવામાં આવશે. આ તો સંતોષી માતાનો પ્રસાદ છે. છોકરાઓ ઊભા થઈ ગયા, બોલ્યા- પૈસા લાવો, ભોળી વહુ કંઈ જાણતી ન હતી, તેમને પૈસા આપી દીધા. છોકરાઓ તે જ સમયે હઠ કરીને આમલી ખટાઈ લઈ ખાવા લાગ્યા. આ જોઈ વહુ પર માતાજીએ કોપ કર્યો. રાજાના દૂત તેના પતિને પકડીને લઈ ગયા. જેઠ જેઠાણી મન-માને વચન કહેવા લાગ્યા.

લૂંટ-લૂંટ કરીને ધન ભેગું કરી લાવ્યો છે, હવે બધું માલૂમ પડી જશે જ્યારે જેલની માર ખાશે. વહુથી આ સહન ન થયું. રડતી હુઈ માતાજીના મંદિરે ગઈ, કહેવા લાગી- હે માતા! તમે શું કર્યું, હસાવીને હવે ભક્તોને રડાવવા લાગી.

માતા બોલી- બેટી તેં ઉદ્યાપન કરીને મારું વ્રત ભંગ કર્યું છે.

તે કહેવા લાગી- માતા મેં કંઈ અપરાધ કર્યો છે, મેં તો ભૂલથી છોકરાઓને પૈસા આપી દીધા હતા, મને ક્ષમા કરો. હું ફરીથી તમારું ઉદ્યાપન કરીશ. મા બોલી- હવે ભૂલ ન કરતી. તે કહે છે- હવે ભૂલ નહીં થાય, હવે બતાવો તે કેવી રીતે આવશે? મા બોલી- જા પુત્રી તારો પતિ તને રસ્તામાં આવતો મળશે. તે નીકળી, રાહમાં પતિ આવતો મળ્યો.

તે પૂછી- ક્યાં ગયા હતા? તે કહેવા લાગ્યો- આટલું ધન જે કમાયું છે તેનો ટેક્સ રાજાએ માંગ્યો હતો, તે ભરવા ગયો હતો. તે પ્રસન્ન થઈ બોલી- સારું થયું, હવે ઘરને ચાલો. થોડા દિવસ બાદ ફરી શુક્રવાર આવ્યો.. તે બોલી- મારે ફરી માતાનું ઉદ્યાપન કરવું છે. પતિએ કહ્યું- કરો, વહુ ફરી જેઠના છોકરાઓને ભોજનને કહેવા ગઈ. જેઠાણીએ એક બે વાતો સંભળાવી અને બધા છોકરાઓને શીખવાડવા લાગી.

તમે બધા લોકો પહેલા જ ખટાઈ માંગજો. છોકરાઓ ભોજનથી પહેલા કહેવા લાગ્યા- અમારે ખીર નથી ખાવી, અમારું જી બગડે છે, કંઈ ખટાઈ ખાવાને આપો. તે બોલી- ખટાઈ કોઈને નહીં મળે, આવવું હોય તો આવો, તે બ્રાહ્મણના છોકરા લાવી ભોજન કરાવવા લાગી, યથા શક્તિ દક્ષિણાની જગ્યાએ એક-એક ફળ તેમને આપ્યું. સંતોષી માતા પ્રસન્ન થઈ.

માતાની કૃપા થતા જ નવમા મહિનામાં તેને ચંદ્રમાના સમાન સુંદર પુત્ર પ્રાપ્ત થયો. પુત્રને પામીને દરરોજ માતા જીના મંદિરને જવા લાગી. માએ વિચાર્યું- આ રોજ આવે છે, આજે કેમ ન તેના ઘરે ચાલું. આ વિચાર કરી માતાએ ભયાનક રૂપ બનાવ્યું, ગોળ-ચણાથી સના મુખ, ઉપર સૂંઢના સમાન હોઠ, તેના પર માખીઓ ભિન-ભિન કરી રહી હતી.

દેહલી પર પગ રાખતા જ તેની સાસુ ચિલ્લાઈ- જુઓ રે, કોઈ ચૂડેલ ડાકણ ચાલી આવી રહી છે, છોકરાઓ તેને ભગાવો, નહીં તો કોઈને ખાઈ જશે. છોકરાઓ ભગાડવા લાગ્યા, ચિલ્લાઈને બારી બંધ કરવા લાગ્યા.

વહુ રોશનદાનમાં થી જોઈ રહી હતી, પ્રસન્નતાથી પાગલ બની ચિલ્લાવા લાગી- આજે મારી માતા જી મારા ઘરે આવી છે. તે બાળકને દૂધ પીવાથી હટાવે છે. એટલામાં સાસુનો ક્રોધ ફાટી પડ્યો. તે બોલી- શું ઉતાવળી થઈ છે? બાળકને પટકી દીધો. એટલામાં માના પ્રતાપથી છોકરા જ છોકરા નજર આવવા લાગ્યા.

તે બોલી- મા હું જેનું વ્રત કરું છું આ સંતોષી માતા છે.

બધાએ માતા જીના ચરણ પકડી લીધા અને વિનંતી કરી કહેવા લાગ્યા- હે માતા! અમે મૂર્ખ છીએ, અજ્ઞાની છીએ, તમારા વ્રતની વિધિ અમે નથી જાણતા, વ્રત ભંગ કરી અમે મોટો અપરાધ કર્યો છે, જગ માતા આપ અમારો અપરાધ ક્ષમા કરો. આ પ્રકાર માતા પ્રસન્ન થઈ. વહુને પ્રસન્ન થઈ જેવું ફળ આપ્યું, તેવું માતા બધાને દે.

જે વાંચે તેનું મનોરથ પૂર્ણ હો. બોલો સંતોષી માતા કી જય.

વ્રતનું સમાપન

• 16 શુક્રવારનું વ્રત કર્યા પછી એક મોટા પૂજા આયોજનનું આયોજન કરો.
• 8 બાળકોને ભોજન કરાવો અને તેમને યથાશક્તિ દક્ષિણા આપો.
• બધાને ગોળ અને ચણા વહેંચો.

આ વ્રતને શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસ સાથે કરવાથી દરેક પ્રકારની મનોકામના પૂરી થાય છે. સંતોષી માતા પોતાના ભક્તોની દરેક સમસ્યાને દૂર કરે છે અને જીવનમાં સુખ-શાંતિ લાવે છે.