રાધા કૃષ્ણ પ્રેમ કથા – અધ્યાય 1: કૃષ્ણનો દિવ્ય જન્મ

કૃષ્ણનો દિવ્ય જન્મ

પાછલા યુગોથી ધર્મનો ક્ષય થઈ રહ્યો હતો, અધર્મનું બોલબાલા વધતું જઈ રહ્યું હતું. રાજા ઉગ્રસેનને બંદી બનાવીને કંસ મથુરાનો અત્યાચારી શાસક બની બેઠો હતો. પૃથ્વી મા પોતાના પુત્રોના કષ્ટોથી વ્યાકુળ થઈ ઊઠી, અને તેમણે દેવતાઓથી સહાયતાની ગુહાર લગાવી।

પૃથ્વી માની વ્યાકુળ પ્રાર્થના

ધરતી મા કાંપી રહી હતી, તેમના આંસુઓથી નદીઓ ભરાઈ રહી હતી. પાપોનો બોજ એટલો વધી ગયો હતો કે તેમના માટે સહન કરવું મુશ્કેલ થઈ રહ્યું હતું. તેમણે જોયું કે કેવી રીતે કંસના અત્યાચારથી પ્રજા ત્રાહિ-ત્રાહિ કરી રહી છે, કેવી રીતે નિર્દોષોનું ખૂન વહાવવામાં આવી રહ્યું છે. તેમની કરુણા ભરી પુકાર સ્વર્ગ સુધી પહોંચી. "હે દેવતાઓ, હવે અને સહન નથી થતું! મારા પુત્રોને આ કષ્ટથી મુક્ત કરો. કંસના અત્યાચારથી પૃથ્વીને બચાવો!"

દેવી અદિતિએ દેવતાઓની તરફ જોયું અને કહ્યું, "પૃથ્વી માની પુકાર સાંભળો. હવે આપણે જ કંઈક કરવું પડશે. ભગવાન વિષ્ણુથી પ્રાર્થના કરો, તે જ આ સંકટને દૂર કરી શકે છે." ઇન્દ્રએ પોતાની આંખો બંધ કરી અને ભગવાન વિષ્ણુનું ધ્યાન કરવા લાગ્યા, બાકી દેવતા પણ તેમની સાથે સામેલ થઈ ગયા।

દેવકી અને વાસુદેવનો કારાગાર

તે જ સમયે, મથુરામાં, દેવકી અને વાસુદેવને કારાગારમાં બંદી બનાવીને રાખવામાં આવ્યા હતા. કંસે ભવિષ્યવાણી સાંભળી હતી કે દેવકીનો આઠમો પુત્ર તેની મૃત્યુનું કારણ બનશે. તેથી, તેણે પોતાની બહેન અને બનેવીને જ કેદ કરી લીધા હતા. જેવી જ દેવકીએ એક બાળકને જન્મ આપ્યો, કંસ તેને મારી નાખતો હતો. સાત શિશુઓને કંસે નિર્દયતાથી મારી નાખ્યા હતા, દેવકી અને વાસુદેવ દરેક પળ ડર અને દુઃખમાં જીવતા હતા।

વાસુદેવ દરેક પળ ભગવાનથી પ્રાર્થના કરતા હતા, "હે ભગવાન, અમારી રક્ષા કરો. દેવકી અને અમારા નિર્દોષ શિશુઓને કંસના અત્યાચારથી બચાવો. અમને આશા છે કે તમે જ આ ધરતી પર ધર્મની સ્થાપના કરશો." દેવકીની આંખોમાં આંસુ હતા, પણ તેનો વિશ્વાસ ભગવાન પર અટૂટ હતો।

કૃષ્ણનો જન્મ અને ગોકુળ ગમન

ભાદ્રપદ માસની કૃષ્ણ પક્ષની અષ્ટમી તિથિની મધ્ય રાત્રિમાં, કારાગારમાં અદ્ભુત પ્રકાશ ફેલાયો. દેવકીના ગર્ભથી સ્વયં ભગવાન વિષ્ણુએ કૃષ્ણના રૂપમાં અવતાર લીધો. વાસુદેવે જોયું કે બાળક કૃષ્ણની ચારે બાજુ દિવ્ય તેજ છે, તે ચતુર્ભુજ રૂપમાં શંખ, ચક્ર, ગદા અને પદ્મ ધારણ કરેલા છે।

તે જ ક્ષણે, વાસુદેવની બેડીઓ ખૂલી ગઈ, કારાગારના દ્વાર પોતાના આપ ખૂલી ગયા. ભગવાન કૃષ્ણે વાસુદેવને કહ્યું, "મને ગોકુળમાં નંદ બાબા અને યશોદા મૈયાની પાસે લઈ જાઓ. ત્યાં, હું સુરક્ષિત રહીશ." વાસુદેવે બાળક કૃષ્ણને એક ટોકરીમાં રાખ્યા અને તેને પોતાના માથા પર રાખીને યમુના નદીની તરફ ચાલી પડ્યા. ઘનઘોર અંધેરી રાતમાં યમુનાનું જળસ્તર વધેલું હતું, પરંતુ જેવું જ વાસુદેવે બાળક કૃષ્ણના ચરણ યમુનાના જળમાં રાખ્યા, નદીએ તેમને રસ્તો આપી દીધો. શેષનાગ સ્વયં વાસુદેવ અને બાળ કૃષ્ણની રક્ષા કરતા તેમના પાછળ-પાછળ ચાલી રહ્યા હતા. ગોકુળ પહોંચીને વાસુદેવે કૃષ્ણને યશોદા મૈયાની પાસે સુવાડી દીધા અને તેમની નવજાત કન્યાને લઈને પાછા કારાગારમાં આવી ગયા।

આગળનો અધ્યાય: ગોકુળમાં બાળ લીલા.