કર્ણ દાનવીર કથા – અધ્યાય 2: અધિરથને કર્ણનું મળવું

અધિરથને કર્ણનું મળવું

છેલ્લો અધ્યાય સૂર્ય દેવના આશીર્વાદ અને કુંતીની મજબૂરીની વાર્તા હતી. હવે ભાગ્યનું ચક્ર ફરે છે, અને ગંગા નદીના કિનારે, નિયતિ એક નવી ઇમારત લખવા માટે તૈયાર છે. અધિરથ નામનો એક સારથી, જેનું હૃદય પુત્રની અભિલાષાથી ભરેલું હતું, તે આ ભાગ્યવિધાતા ક્ષણનો સાક્ષી બનવા જઈ રહ્યો હતો.

ગંગા તટ પર પ્રાત:કાળ

સૂર્યના પ્રથમ કિરણો ગંગા નદીના શાંત જળ પર નૃત્ય કરી રહ્યા હતા. પક્ષીઓનો મધુર કલરવ વાતાવરણને ભક્તિમય બનાવી રહ્યો હતો. અધિરથ, જે અંગ દેશના મહારાજા ધૃતરાષ્ટ્રના સારથી હતા, દરરોજની જેમ આજે પણ ગંગા સ્નાન માટે આવ્યા હતા. તેમનું મન શાંત હતું, પરંતુ હૃદયમાં એક સૂનકાર હતો. તેઓ અને તેમની પત્ની રાધા, લગ્નના ઘણા વર્ષો વીતી જવા છતાં સંતાન સુખથી વંચિત હતા. તેમના હૃદયમાં આ પીડા એક કાંટાની જેમ ખૂંચતી રહેતી હતી, અને તેઓ વારંવાર ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરતા હતા કે તેમને ગોદ લેવા માટે જ હોય તો, એક બાળક પ્રદાન કરે.

અધિરથે પોતાના વસ્ત્રો ઉતાર્યા અને ધીમે ધીમે શીતળ જળમાં ઉતર્યા. "હે ગંગા મૈયા," તેમણે મનમાં પ્રાર્થના કરી, "શું મારી પ્રાર્થના ક્યારેય સાંભળવામાં આવશે? શું મને ક્યારેય તે બાળકના સુખ મળશે જે મારા જીવનને પૂર્ણ કરી દે?" તેમનું શરીર શીતળ જળમાં ડૂબ્યું, પરંતુ તેમની આત્મા પુત્ર માટે આતુર હતી.

ગંગામાં મળ્યું અદ્ભુત બાળક

અધિરથ સ્નાન કરી રહ્યા હતા, ત્યારે તેમની દ્રષ્ટિ ગંગા નદીમાં વહેતી એક વિચિત્ર વસ્તુ પર પડી. તે એક નાનું صندوق હતું, જે સૂર્યના કિરણોથી ચમકી રહ્યું હતું. કુતૂહલવશ, અધિરથ તરીને તે صندوق પાસે પહોંચ્યા અને તેને બહાર કાઢ્યો. صندوق ખોલતા જ, તેમની આંખો આશ્ચર્યથી પહોળી થઈ ગઈ. અંદર એક નવજાત બાળક સૂતું હતું, જે કવચ અને કુંડળ પહેરેલું હતું. બાળક એટલું તેજસ્વી હતું કે અધિરથને સૂર્ય દેવનું સ્મરણ થઈ આવ્યું.

આ એક ચમત્કાર હતો, એક અણધારી કૃપા. અધિરથે બાળકને ઉઠાવ્યું અને તેના કોમળ ચહેરાને જોયો. આ બાળક સામાન્ય નહોતું. તેના ચહેરા પર એક દિવ્ય તેજ હતું, અને તેના જન્મજાત કવચ અને કુંડળ અદ્ભુત હતા. અધિરથ સમજી ગયા કે આ ઈશ્વરનો આશીર્વાદ છે, તેમની પ્રાર્થનાનો ઉત્તર છે. સૂર્ય દેવની કૃપાથી, તેમને તે પુત્ર મળ્યો હતો જેની તેમણે આટલી કામના કરી હતી.

કર્ણનું પાલન-પોષણ

અધિરથ તે બાળકને લઈને પોતાની પત્ની રાધા પાસે પહોંચ્યા. રાધાએ જ્યારે તે તેજસ્વી બાળકને જોયું, ત્યારે તેની આંખોમાં આંસુ આવી ગયા. તેણે તે બાળકને ખોળામાં લીધું અને તેને પોતાના હૃદયથી લગાવી લીધું. રાધા અને અધિરથે તે બાળકનું નામ 'વસુષેણ' રાખ્યું, પરંતુ રાધાએ તેને પોતાના કાનમાં પહેરેલા કુંડળ જોઈને 'કર્ણ' નામથી બોલાવ્યું, જેનો અર્થ છે 'કાનથી જન્મેલો'. કર્ણ, રાધા અને અધિરથના જીવનનું કેન્દ્ર બની ગયું. તેમણે તેને અપાર પ્રેમ અને સ્નેહથી પાળ્યો. તેઓ તેને દરેક પ્રકારનો સુખ આપવાનો પ્રયાસ કરતા હતા, અને કર્ણ પણ તેમને પોતાના માતા-પિતાની જેમ જ માનતો હતો. આ પ્રેમ અને સ્નેહ, કર્ણને એક મહાન યોદ્ધા અને દયાળુ વ્યક્તિ બનાવવામાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવશે. આગલા અધ્યાયમાં, આપણે જોઈશું કે કર્ણ યોદ્ધા બનવા માટે કઈ રીતે તાલીમ મેળવે છે.