બગલામુખી માતા કથા – અધ્યાય ૨: વાક્ સ્તંભનની શક્તિ

વાક્ સ્તંભનની શક્તિ

પીતાંબરા દેવીના પ્રાગટ્ય સાથે જ, બ્રહ્માંડમાં વ્યાપ્ત હાહાકાર કંઈક શાંત થયો હતો. દેવતાઓના મ્લાન ચહેરા પર આશાનું એક કિરણ દોડી ગયું હતું, જાણે અંધારી રાત પછી સૂર્યોદય થયો હોય. હવે, દેવી બગલામુખી, પોતાની શક્તિનું પ્રદર્શન કરવા અને દાનવને પરાસ્ત કરવા માટે તત્પર હતી, આ સુનિશ્ચિત કરતાં કે સત્ય અને ધર્મની પુનઃસ્થાપના થઈ શકે.

સંહાર કાળની તૈયારી

ભગવતી બગલામુખીનો સુવર્ણ વર્ણ તેજ વધુ પ્રખર થઈ ગયો, તેમની ત્રીજી આંખમાંથી એક ભયંકર જ્વાળા નીકળી. તે જ્વાળા દાનવની નજીક જઈને તેને ભસ્મ કરવા માટે વ્યાકુળ થઈ ઉઠી. દાનવ, જે હજુ સુધી પોતાની શક્તિના મદમાં ચૂર હતો, તે જ્વાળાને જોઈને આતંકિત થઈ ગયો. તેણે અનુમાન લગાવ્યું નહોતું કે એક સ્ત્રી શક્તિ આટલી ભયંકર હોઈ શકે છે. તેના મનમાં ભયનો સંચાર થયો, અને તેની વાણી અવરોધિત થવા લાગી.

દાનવે પોતાની જાતને કહ્યું, "આ શું થઈ રહ્યું છે? મારી જીભ કેમ લથડી રહી છે? હું શક્તિહીન કેમ અનુભવી રહ્યો છું?" તેણે પોતાના અસ્ત્ર-શસ્ત્ર ઉઠાવવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ તેના હાથ સુન્ન પડી ગયા. તે દેવીની સામે અસહાય ઊભો હતો, જાણે કોઈએ તેના પગમાં બેડીઓ નાખી દીધી હોય.

દાનવની જીભનું સ્તંભન

બગલામુખી માતાએ પોતાના દિવ્ય હાથોથી દાનવની જીભ પકડી લીધી. તેમની પકડ એટલી મજબૂત હતી કે દાનવ ચીસ પણ પાડી શક્યો નહીં. દેવીએ દાનવની જીભને ખેંચીને પોતાના હાથમાં પકડી લીધી, જે તે વિશાળકાય અસુરનું સૌથી શક્તિશાળી હથિયાર, તેની વાક્ શક્તિ, હતી. દાનવના શરીરમાં કંપન થવા લાગ્યું. તેણે છટપટાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ દેવીની શક્તિ સામે તેની એક ન ચાલી. તેનો બધો ગર્વ પળભરમાં ધ્વસ્ત થઈ ગયો.

તે જ ક્ષણે, દાનવ સ્તબ્ધ થઈ ગયો. તેની બધી શક્તિ, તેની વાણી, તેનો ક્રોધ, બધું જ સ્થિર થઈ ગયું હતું. આ બગલામુખી માતાની વાક્ સ્તંભનની શક્તિ હતી, જે ફક્ત દાનવની વાણીને રોકતી નથી, પરંતુ તેની ચેતનાને પણ સ્થિર કરી દે છે. આ એક અદ્ભુત અને અનન્ય શક્તિ હતી, જેનાથી ધર્મની રક્ષા અને અન્યાયનો અંત શક્ય બન્યો. ભક્તોને યાદ અપાવવામાં આવ્યું કે મા પોતાના ભક્તોની રક્ષા માટે કોઈપણ હદ સુધી જઈ શકે છે, અને તેમની શક્તિ દરેક સંકટને દૂર કરવામાં સક્ષમ છે. દેવતાઓ જય-જયકાર કરવા લાગ્યા, તેમના મુખ પર સંતોષ અને કૃતજ્ઞતાના ભાવ હતા.

ભક્તોને વાક્ સિદ્ધિનો આશીર્વાદ

દાનવને પરાસ્ત કર્યા પછી, બગલામુખી માતાએ પોતાના ભક્તો તરફ જોયું. તેમની આંખોમાં કરુણા અને આશીર્વાદનો ભાવ હતો. તેમણે પોતાના ભક્તોને વાક્ સિદ્ધિનો વરદાન આપ્યો, જેનાથી તેઓ પોતાની વાણીથી સત્યનો પ્રચાર કરી શકે અને અન્યાય સામે અવાજ ઉઠાવી શકે. આ વરદાન તે બધા ભક્તો માટે હતું જે માતાની શરણમાં આવે છે અને તેમની ભક્તિમાં લીન રહે છે. આ અદ્ભુત શક્તિની કથા આગળ વધશે, જેનાથી આપણે જાણીશું કે કેવી રીતે માતા પોતાના ભક્તોની રક્ષા કરે છે અને તેમને સત્યના માર્ગ પર ચાલવાની પ્રેરણા આપે છે.