વૈષ્ણો દેવી કથા – અધ્યાય ૪: ત્રિલોક નાથ સાથે મુકાબલો

ત્રિલોક નાથ સાથે મુકાબલો

ભૈરવનાથની પાછળ દોડતી વૈષ્ણો દેવી ત્રિકુટા પર્વતના વધુ ઊંચા શિખરો તરફ આગળ વધી રહી હતી. હવામાં ઠંડી શીતળતા હતી, અને દેવી માના મુખ પર સંકલ્પની આભા ચમકી રહી હતી. ભૈરવનાથ પોતાના કર્મોનું ફળ પામવાનો હતો, અને વૈષ્ણો દેવીને હવે પોતાની યાત્રામાં એક બીજો મહત્વપૂર્ણ પડાવ પાર કરવાનો હતો.

બાબા ત્રિલોક નાથ સાથે પ્રથમ મુલાકાત

પર્વતોની વચ્ચે, એક શાંત અને રમણીય સ્થળે, વૈષ્ણો દેવીને એક ધૂણી દેખાઈ. ધૂણી પાસે એક વૃદ્ધ સાધુ બેઠા હતા, જેમની આંખો તેજ અને શાંત હતી. તેમના ચહેરા પર વર્ષોનો અનુભવ અને જ્ઞાન ઝલકતું હતું. શરીર પર ભસ્મ લગાવેલા, તેઓ ધ્યાનમગ્ન બેઠા હતા, જાણે બ્રહ્માંડની ગહેરાઈઓમાં ઉતરી ગયા હોય. આસપાસનું વાતાવરણ તેમની ઉપસ્થિતિથી પવિત્ર અને શાંત થઈ ગયું હતું. વૈષ્ણો દેવીએ અનુભવ્યું કે આ કોઈ સામાન્ય સાધુ નથી, પરંતુ કોઈ મહાન આત્મા છે.

વૈષ્ણો દેવીએ તેમના ચરણોમાં પ્રણામ કર્યું અને વિનમ્ર સ્વરમાં કહ્યું, "પ્રણામ, બાબા ત્રિલોક નાથ. હું આપના દર્શન કરવા આવી છું. શું આપ મને અભાગીને આશીર્વાદ આપશો?" બાબા ત્રિલોક નાથે પોતાની આંખો ખોલી અને સ્મિત કરતાં કહ્યું, "આવો પુત્રી, હું તારી રાહ જોઈ રહ્યો હતો. તું જગત કલ્યાણ માટે આવી છે, તારો માર્ગ પ્રશસ્ત થાઓ." દેવી માએ કહ્યું, "બાબા, મને મારા માર્ગમાં એક દુષ્ટ બાધા ઊભી કરી રહ્યો છે, શું આપ મને તેમાંથી મુક્તિ મેળવવાનો ઉપાય જણાવી શકો છો?"

પરીક્ષા અને જ્ઞાન

બાબા ત્રિલોક નાથે સ્મિત કરતાં કહ્યું, "પુત્રી, તારા માર્ગમાં આવનારી દરેક બાધા એક પરીક્ષા છે. ત્રિલોક નાથ કોઈને સીધેસીધું કંઈ નથી આપતો. પહેલા પરીક્ષા લે છે." આમ કહેતાં, તેમણે પોતાની જટાઓમાંથી એક રુદ્રાક્ષ કાઢ્યો અને વૈષ્ણો દેવીને આપ્યો. તેમણે કહ્યું, "પુત્રી, આ રુદ્રાક્ષને પકડી રાખ અને પોતાની દિવ્ય શક્તિથી તેને મારી જટાઓમાં પાછો પહોંચાડી દે. જો તું આમ કરી શકીશ, તો સમજજે તે અડધી પરીક્ષા પાસ કરી લીધી."

વૈષ્ણો દેવીએ રુદ્રાક્ષને હાથમાં લીધો અને પોતાની ચેતનાને કેન્દ્રિત કરી. તેમણે પોતાની શક્તિનો ઉપયોગ કરીને રુદ્રાક્ષને બાબા ત્રિલોક નાથની જટાઓ સુધી પહોંચાડવાનો પ્રયાસ કર્યો. પ્રથમ પ્રયાસમાં રુદ્રાક્ષ હવામાં થોડો ઉપર ઊઠ્યો, પરંતુ પછી નીચે પડી ગયો. વૈષ્ણો દેવીએ હાર ન માની. તેમણે ફરી પ્રયાસ કર્યો, આ વખતે વધુ એકાગ્રતા અને દ્રઢ સંકલ્પ સાથે. અંતે, રુદ્રાક્ષ ઉડીને બાબા ત્રિલોક નાથની જટાઓમાં સ્થિર થઈ ગયો. દેવી માએ અનુભવ્યું કે આ ફક્ત શક્તિની પરીક્ષા નહોતી, પરંતુ ધીરજ, સંકલ્પ અને વિશ્વાસની પરીક્ષા હતી. બાબા ત્રિલોક નાથે પોતાના સ્મિત અને આશીર્વાદથી વૈષ્ણો દેવીને શક્તિ પ્રદાન કરી.

આગળની યાત્રાનો સંકેત

બાબા ત્રિલોક નાથે વૈષ્ણો દેવીને જણાવ્યું કે તેમને આગળની યાત્રામાં અર્ધકુમારી ગુફામાં જઈને તપસ્યા કરવી પડશે. તેમણે કહ્યું કે તે ગુફામાં સાધના કરવાથી તેમને પોતાની શક્તિ અને ઉદ્દેશ્યની પૂર્ણ અનુભૂતિ થશે. બાબાએ વૈષ્ણો દેવીને આશીર્વાદ આપ્યા અને કહ્યું, "પુત્રી, તારું ભવિષ્ય ઉજ્જવળ છે. તું તે શક્તિનું રૂપ છો જે ધર્મની સ્થાપના માટે અવતરિત થઈ છે. તારી તપસ્યા સફળ થશે, અને તું જગતનું કલ્યાણ કરીશ." વૈષ્ણો દેવીએ બાબા ત્રિલોક નાથના ચરણોમાં પ્રણામ કર્યું અને અર્ધકુમારી ગુફા તરફ પ્રસ્થાન કર્યું, તેમનું મન શાંતિ અને ઉત્સાહથી ભરેલું હતું.