પાવાગઢ માતા કથા – અધ્યાય ૨: મહાકાળીનું યુદ્ધ આરંભ

મહાકાળીનું યુદ્ધ આરંભ

છેલ્લા અધ્યાયમાં આપણે જોયું કે કેવી રીતે માં ભગવતીએ સૃષ્ટિનો આરંભ કર્યો અને ત્રિદેવોની શક્તિથી પાવાગઢ પર્વત પર નિવાસ કરવાનો સંકલ્પ કર્યો. હવે, જ્યારે મહિષાસુરના અત્યાચાર વધ્યા, દેવલોક સંકટમાં પડી ગયો, ત્યારે માં એ પોતાના ભક્તોની રક્ષા માટે યુદ્ધનો માર્ગ પસંદ કર્યો. અત્યાચારની પરાકાષ્ઠા થઈ ચૂકી હતી, અને હવે મહાકાળીના ક્રોધનો સાગર ઉમળવાનો હતો.

મહાકાળીનું ભયાનક રૂપ

દેવતાઓની કરુણ પુકાર સાંભળીને, ભગવતીનું મુખમંડળ પ્રચંડ તેજથી દીપી ઉઠ્યું. તેમના નેત્રો અંગારા સમાન લાલ થઈ ગયા, અને તેમની ભ્રમરો ક્રોધથી ખેંચાઈ ગઈ. તેમના કેશ વિખરાઈ ગયા, જાણે ઘનઘોર તોફાન આવવાનું હોય. એવું લાગી રહ્યું હતું જાણે પ્રલયકારી અગ્નિ હવે આ સંસારને ભસ્મ કરી દેશે. તેમના ગળામાં મુંડમાળા ચમકી રહી હતી, જે તેમના ભયાનક સ્વરૂપને વધુ પ્રભાવશાળી બનાવી રહી હતી. આવું રૂપ જોઈને દેવતાઓ પણ ભયભીત થઈ ગયા, પણ તેમને ખબર હતી કે આ જ રૂપ અસુરોનો નાશ કરનારું છે. માં મહાકાળીના હૃદયમાં પોતાના ભક્તો માટે અપાર કરુણા હતી, પરંતુ દુષ્ટો માટે તેઓ સાક્ષાત કાળ હતા.

“મહિષાસુર! તે દેવોને પીડિત કર્યા છે, ધર્મનું અપમાન કર્યું છે. હવે તારો અંત નજીક છે! તારા પાપોનો ઘડો ભરાઈ ગયો છે. આજે હું તને મારી શક્તિનો પરિચય કરાવીશ. આ સંસાર જોશે કે ધર્મની રક્ષા માટે હું શું કરી શકું છું!” મહાકાળી ગરજતા બોલ્યા, તેમની વાણીથી પર્વતો પણ ધ્રુજી ઉઠ્યા. તેમણે પોતાના ત્રિશૂળને મજબૂતીથી પકડ્યું, જાણે હવે તેને અસુરોના રક્તથી જ શાંત થવાનું હતું.

યુદ્ધનો શંખનાદ

મહાકાળી પોતાના અસ્ત્ર-શસ્ત્રો ધારણ કરીને સિંહ પર સવાર થઈને યુદ્ધભૂમિ તરફ પ્રસ્થાન કર્યું. તેમની સાથે દેવોની સેના પણ હતી, જે તેમના અદ્ભુત તેજથી પ્રેરિત થઈને અસુરોનો સામનો કરવા માટે તત્પર હતી. જેવી મહાકાળી યુદ્ધભૂમિમાં પહોંચ્યા, તેમણે શંખનાદ કર્યો, જેની ધ્વનિથી ત્રણેય લોક ધ્રુજી ઉઠ્યા. મહિષાસુર, જે પોતાની શક્તિના મદમાં ચૂર હતો, તે ભયંકર ધ્વનિથી ભયભીત થઈ ગયો, પણ તેણે પોતાની સેનાને યુદ્ધ માટે તૈયાર રહેવાનો આદેશ આપ્યો. અસુરોની સેના જાતજાતના અસ્ત્ર-શસ્ત્રોથી સુસજ્જિત હતી અને તેઓ અત્યંત ક્રૂર દેખાઈ રહ્યા હતા.

માં મહાકાળી એ પાવાગઢ પર્વત તરફ જોયું, જાણે પોતાની શક્તિ અને આશીર્વાદનું આહ્વાન કરી રહ્યા હોય. પાવાગઢ, જે માં નું નિવાસસ્થાન હતું, તે ઊર્જાથી સ્પંદિત થઈ રહ્યું હતું. ત્યાંનો દરેક કંકર-પથ્થર, દરેક વૃક્ષ, દરેક પ્રાણી માં ની શક્તિ સાથે જોડાયેલું હતું. પાવાગઢની માટીમાં શક્તિનો સંચાર થઈ રહ્યો હતો, જે યોદ્ધાઓના હૃદયમાં સાહસ ભરી રહી હતી. "હે પાવાગઢ માતા, મને શક્તિ આપ, જેથી હું મારા ભક્તોની રક્ષા કરી શકું," મહાકાળી એ મનમાં પ્રાર્થના કરી.

ભયંકર સંગ્રામનો આરંભ

બંને સેનાઓ વચ્ચે ઘમાસાણ યુદ્ધ શરૂ થઈ ગયું. અસુરોએ બાણોનો વરસાદ કર્યો, તો દેવોએ પોતાના દિવ્ય અસ્ત્રોથી તેમનો પ્રતિકાર કર્યો. મહાકાળી પોતે રણભૂમિમાં ઉતરી ગયા અને પોતાના ત્રિશૂળથી અસુરોને ચીરવા લાગ્યા. તેમનો સિંહ પણ અસુરોની સેનાને કચડતો આગળ વધી રહ્યો હતો. મહિષાસુરે પણ પોતાની પૂરી શક્તિથી યુદ્ધ કરવાનું શરૂ કરી દીધું. તેણે વિશાળકાય રૂપ ધારણ કરી લીધું અને દેવોને પોતાના શીંગોથી મારવા લાગ્યો. યુદ્ધ એટલું ભયંકર હતું કે ધરતી રક્તથી લાલ થઈ ગઈ, અને આકાશ ચીસોથી ગુંજી ઉઠ્યું.

આ યુદ્ધ ફક્ત બે સેનાઓનું યુદ્ધ નહોતું, તે ધર્મ અને અધર્મનું યુદ્ધ હતું. તે સત્ય અને અસત્યનું યુદ્ધ હતું. તે પાવાગઢ માતાનો આશીર્વાદ હતો કે દેવગણ દ્રઢ સંકલ્પિત હતા અને તેમને ખબર હતી કે અંતે વિજય ધર્મનો જ થશે. આગલા અધ્યાયમાં આપણે જોઈશું કે કેવી રીતે માં મહાકાળી મહિષાસુરનો વધ કરે છે અને દેવોને અસુરોથી મુક્તિ અપાવે છે.