પાર્વતી તપસ્યા કથા – અધ્યાય 6: શિવનું પ્રાગટ્ય

શિવનું પ્રાગટ્ય

પાર્વતીની કઠોર તપસ્યા, જે છેલ્લા અધ્યાયમાં શિવ દ્વારા લેવાયેલી અંતિમ પરીક્ષાથી પણ ડગી નહોતી, તેણે ત્રણેય લોકને હલાવી દીધા હતા. તેમની અડગ શ્રદ્ધા અને પ્રેમ સામે પ્રકૃતિ પણ નતમસ્તક હતી. હવે, તે ક્ષણ આવી રહી હતી, જેની દેવતાઓથી લઈને ઋષિમુનિઓ સુધી સૌ આતુરતાપૂર્વક રાહ જોઈ રહ્યા હતા – ભગવાન શિવનું પાર્વતી સમક્ષ પ્રાગટ્ય.

શિવનું દિવ્ય સ્વરૂપ

જે સ્થાને પાર્વતી ધ્યાનમગ્ન બેઠા હતા, ત્યાં અચાનક એક અદ્ભુત પ્રકાશ ફેલાયો. આ પ્રકાશ એટલો તીવ્ર હતો કે પહેલા તો પાર્વતીની આંખો પણ ઝાંખી પડી ગઈ, પરંતુ પછી ધીમે ધીમે તેમની દ્રષ્ટિ તે પ્રકાશમય કેન્દ્ર પર કેન્દ્રિત થઈ ગઈ. પ્રકાશની વચ્ચે, ભગવાન શિવ પોતાના દિવ્ય સ્વરૂપમાં પ્રગટ થયા. તેમનું શરીર ભસ્મથી લિપ્ત હતું, જટાઓમાં ગંગા વહી રહી હતી અને તેમના ગળામાં નાગ વીંટળાયેલા હતા. ત્રીજી આંખ તેમના કપાળ પર ચમકી રહી હતી અને તેમના હાથમાં ત્રિશૂળ અને ડમરુ હતા. તેમનું આ સ્વરૂપ અદ્ભુત અને ભય મિશ્રિત હતું, પરંતુ પાર્વતીના હૃદયમાં ફક્ત પ્રેમ અને શ્રદ્ધાનો ભાવ ઉમટી રહ્યો હતો.

પાર્વતીએ પોતાની આંખો ખોલી. "હે મહાદેવ," તેમણે ધીમા અવાજે કહ્યું, "શું આ સાચું છે કે હું તમારી ઉપસ્થિતિમાં છું? શું મારી વર્ષોની તપસ્યા સફળ થઈ?" તેમના મનમાં એક આશંકા હતી, ક્યાંક આ એક સ્વપ્ન ન હોય, ક્યાંક આ તેમની ભક્તિનું ફળ ન હોય. પરંતુ જેવી શિવે સ્મિત કરીને તેમની તરફ જોયું, તેમની બધી શંકાઓ દૂર થઈ ગઈ.

અનુગ્રહની સ્વીકૃતિ

ભગવાન શિવે પોતાના શાંત અને ગંભીર સ્વરમાં કહ્યું, "હે પાર્વતી, તારી તપસ્યાથી હું અત્યંત પ્રસન્ન છું. તારા પ્રેમ અને ભક્તિએ મને વિવશ કરી દીધો છે કે હું તારી ઈચ્છા પૂરી કરું. તેં મને પોતાના પતિ તરીકે મેળવવા માટે જે કઠોર વ્રત કર્યું છે, તે ત્રણેય લોકમાં અનન્ય છે." આમ કહીને શિવે પાર્વતીને પોતાની પત્ની તરીકે સ્વીકાર્યા. તેમણે કહ્યું, "આજથી તું મારી અર્ધાંગિની છે, મારો અભિન્ન અંગ. આપણે બંને મળીને આ સૃષ્ટિનું કલ્યાણ કરીશું."

પાર્વતીની આંખોમાં આનંદના આંસુ હતા. તેમણે ભગવાન શિવના ચરણોને સ્પર્શ કર્યો અને કહ્યું, "હે મહાદેવ, હું તમારી દાસી છું. મારું જીવન ધન્ય થઈ ગયું જે તમે મને તમારી પત્ની તરીકે સ્વીકાર્યા." તેમના રોમ-રોમમાં આનંદનો સાગર ઉમટી રહ્યો હતો, અને તેમનું હૃદય કૃતજ્ઞતાથી ભરાઈ ગયું. તેમની તપસ્યા, તેમનો પ્રેમ, તેમની ભક્તિ, બધું જ સફળ થઈ ગયું હતું. આજે, તેમને પોતાના જીવનનું સૌથી મોટું પુરસ્કાર મળ્યું હતું - ભગવાન શિવનો પ્રેમ અને સ્વીકૃતિ.

દેવતાઓની સ્તુતિ

જેવી ભગવાન શિવે પાર્વતીને પોતાની પત્ની તરીકે સ્વીકાર્યા, સ્વર્ગમાં દેવતાઓએ આનંદિત થઈને સ્તુતિ ગાન શરૂ કરી દીધું. દુંદુભી વાગવા લાગ્યા, અપ્સરાઓ નાચવા લાગી અને ગંધર્વો મધુર સંગીત ગાવા લાગ્યા. બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને ઇન્દ્ર સહિત બધા દેવતાઓ ભગવાન શિવ અને પાર્વતીની જય-જયકાર કરવા લાગ્યા. તેમણે પુષ્પોની વર્ષા કરી અને તેમની મહિમાનું ગાન કર્યું. આ દ્રશ્ય અદ્ભુત હતું, જાણે આખું બ્રહ્માંડ તે પવિત્ર મિલનનું સાક્ષી બની રહ્યું હોય.

સ્વર્ગમાં દેવતાઓએ શ્લોકો અને મંત્રોનો જાપ કર્યો. "જય શિવ-પાર્વતી! જય શિવ-પાર્વતી!" ચારેય દિશામાં આ ધ્વનિ ગુંજી રહી હતી, જાણે આખું બ્રહ્માંડ આ પવિત્ર બંધનનું સ્વાગત કરી રહ્યું હોય. પાર્વતીની તપસ્યાનું ફળ દેવતાઓને પણ મળ્યું હતું, કારણ કે તેઓ જાણતા હતા કે શિવ અને પાર્વતીનું મિલન સૃષ્ટિ માટે કલ્યાણકારી થશે, ધર્મની સ્થાપના થશે અને દુષ્ટાઈનો નાશ થશે. હવે, આગલા અધ્યાયમાં આ દિવ્ય પ્રેમનું મિલન લગ્નના બંધનમાં બંધાવાનું હતું, જેની સૌ આતુરતાપૂર્વક રાહ જોઈ રહ્યા હતા.