પરશુરામ અવતાર કથા – અધ્યાય 5: રામ સાથે ટકરાવ

રામ સાથે ટકરાવ

છેલ્લો અધ્યાય એકવીસ ક્ષત્રિય ચક્રની કથા હતી, જેમાં પરશુરામના ક્રોધ અને પૃથ્વીને ક્ષત્રિય વિહીન કરવાના તેમના ભયાનક સંકલ્પનું વર્ણન હતું. હવે, જનકપુરીમાં સીતા સ્વયંવરની ઘટના બની ચૂકી હતી, અને શિવ ધનુષ્યના તૂટવાના સમાચાર વાયુના વેગથી ચારે દિશામાં ફેલાઈ રહ્યા હતા. આ સમાચાર મહર્ષિ પરશુરામના કાન સુધી પણ પહોંચ્યા, જેના હૃદયમાં ભગવાન શિવના ધનુષ્ય પ્રત્યે અતૂટ શ્રદ્ધા હતી.

ક્રોધિત આગમન

જેમ જ પરશુરામે શિવ ધનુષ્યના ભંગ થવાની વાત સાંભળી, તેમનો ક્રોધ અગ્નિની જેમ ભડકી ઉઠ્યો. તેમની આંખો લાલ થઈ ગઈ, અને તેમનું શરીર ક્રોધથી ધ્રુજવા લાગ્યું. તેમના મુખમાંથી ભયાનક ગર્જના નીકળી, જેણે દિશાઓને પણ ધ્રુજાવી દીધી. એવું લાગી રહ્યું હતું જાણે સ્વયં રુદ્ર જ ક્રોધિત થયા હોય. તેમના હાથમાં તેમનો પ્રિય ફરસા (પરશુ) કસકર બંધાયેલો હતો, અને તેઓ જનકપુરી તરફ ચાલી પડ્યા, જાણે પ્રલયકાળનું તોફાન આવી રહ્યું હોય.

"કોણે કર્યું આ દુસ્સાહસ? કોણે ભંગ કર્યું મારા આરાધ્ય દેવ, ભગવાન શિવના ધનુષ્યને? હું તેને મારા પરશુથી કાપી નાખીશ!" પરશુરામે ક્રોધમાં દહાડતા કહ્યું. તેમના શિષ્યો અને સાથે ચાલી રહેલા બ્રાહ્મણોએ તેમને શાંત કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ તેમનો ક્રોધ શાંત થવાનું નામ લઈ રહ્યો ન હતો. તેમના મનમાં ફક્ત એક જ વિચાર હતો - તે અપરાધીને દંડિત કરવો જેણે શિવના ધનુષ્યને તોડ્યું હતું.

રામ અને ઋષિનો સામનો

જનકપુરીમાં, સ્વયંવર સભામાં, પરશુરામ પ્રચંડ વેગથી પહોંચ્યા. તેમની ભ્રુકુટી તણાયેલી હતી અને મુખ પર ક્રોધ સ્પષ્ટપણે ઝળકી રહ્યો હતો. તેમણે સભામાં ઉપસ્થિત બધા લોકોને ભયભીત કરી દીધા. ગુરુ વિશ્વામિત્રે પરિસ્થિતિને પારખી લીધી અને રામને સંકેત આપ્યો કે તેઓ આગળ આવે. રામ, શાંત અને વિનમ્ર ભાવથી, પરશુરામની સામે આવ્યા. રામે હાથ જોડીને કહ્યું, "હે મહર્ષિ, આ દાસ પર કૃપા કરો અને જણાવો કે હું તમારી શું સેવા કરી શકું છું?"

પરશુરામ, રામના તેજ અને વિનમ્રતાથી થોડા વિચલિત થયા, પરંતુ તેમનો ક્રોધ હજુ શાંત થયો ન હતો. તેઓ ગર્જના કરતા બોલ્યા, "તું કોણ છે બાળક? જેણે આ દુસ્સાહસ કર્યું છે? જાનકીજી સાથે લગ્ન કરવાના લોભમાં, તે મારા આરાધ્ય દેવના ધનુષ્યને ભંગ કરી દીધું? શું તને જ્ઞાત નથી કે આ ધનુષ્યમાં કેટલી શક્તિ હતી?" ત્યારે જ, વિષ્ણુનું તેજ રામમાં સમાહિત થઈ ગયું. રામની આભા વધી ગઈ, અને પરશુરામ ક્ષણભર માટે ચકિત થઈ ગયા. તેમને આભાસ થયો કે તેમના સામે કોઈ સામાન્ય મનુષ્ય નથી ઊભો.

શક્તિનું હરણ

રામે અત્યંત શાંત સ્વરમાં કહ્યું, "હે મહર્ષિ, મેં આ ધનુષ્ય ફક્ત એટલા માટે ઉઠાવ્યું હતું કે સીતાજીનો સ્વયંવર સંપન્ન થઈ શકે. મારો ઉદ્દેશ્ય કોઈનું અપમાન કરવાનો ન હતો." પરશુરામનો ક્રોધ શાંત થયો નહિ, તેમણે રામને પડકાર આપ્યો કે જો તેમનામાં શક્તિ હોય, તો તેઓ તેમના વૈષ્ણવ ધનુષ્ય પર પ્રત્યંચા ચઢાવીને બતાવે. રામે વિનમ્રતાપૂર્વક પરશુરામ પાસેથી તે ધનુષ્ય માંગ્યું. જેવી રામે ધનુષ્ય હાથમાં લીધું, તેના પર પ્રત્યંચા ચઢાવી અને એક બાણ સંધાન કર્યું.

રામે પરશુરામને કહ્યું, "હે મહર્ષિ, હવે મને જણાવો કે હું આ બાણને કઈ દિશામાં છોડું? કાં તો હું તમારી તપસ્યાથી અર્જિત કરેલી શક્તિઓનું હરણ કરી લઉં, અથવા તમારી ગતિને અવરોધિત કરી દઉં." પરશુરામને ત્યારે પોતાની ભૂલનો આભાસ થયો. તેમને જ્ઞાત થયું કે રામ સ્વયં વિષ્ણુના અવતાર છે. આ વિષ્ણુની માયા હતી. પરશુરામે કહ્યું, "હે રામ, હું જાણું છું કે તું કોણ છે. મારા તપથી અર્જિત શક્તિઓને હરણ કરી લો." રામે તાત્કાલિક જ પરશુરામની તપસ્યાની શક્તિને હરી લીધી.