માં આશાપુરા માટે મંગળવાર વ્રત વિધિ

આ વ્રત કોઈપણ મંગળવારે કરી શકાય છે. વ્રતના દિવસે સવારે વહેલા ઊઠો, સ્નાન કરો નહીં, આશાપુરા માની તસવીરને કંદે અથવા પાટલા પર રાખો, ઘીનો ઘી લગાવો, પછી અગરબત્તી પ્રગટાવો અને લોટો લગાવો. ભીલી પાસે જળનું.. પછી માતાની સામે તેનું ધ્યાન કરો..

રતનપુર નામનું એક ગામ હતું. તે ગામમાં એક સુખી પરિવાર રહેતો હતો. તે પરિવારમાં પતિ-પત્ની અને ત્રણ બાળકો હતા. આ ભાઈની એક નાની કરિયાણાની દુકાન હતી. આ દુકાનથી જ તે આખા પરિવારનું ભરણપોષણ કરતો હતો.

સમય જતાં આ ભાઈ શરીરથી થોડો નબળો થવા લાગ્યો. તેથી મોટા દીકરાએ ભણવાનું છોડી દીધું અને પિતાનો બિઝનેસ સંભાળી લીધો. તેનું નામ રાજ હતું. તે તેના પિતાની જગ્યાએ દુકાન ચલાવવા લાગ્યો. દસ-પંદર દિવસમાં જ તેને કારોબારની સમજ આવી ગઈ, ધીરે ધીરે તેની દુકાન સારી ચાલવા લાગી.

રાજના પિતાએ તેમના લગ્ન એક સંસ્કારી પરિવારની છોકરી કમલા સાથે કર્યા. કમલા સ્વભાવથી ખૂબ જ દિલकश હતી. એવા બધા સાસરિયાઓ સાથે તે ભળી ગઈ. તે ઘરનું દરેક કામ મોટા ઉત્સાહથી કરતી હતી તેથી કમલાની સાસુને તેના કામથી ખૂબ સંતોષ થતો હતો. તે કમલાને પોતાની દીકરીની જેમ માનતા હતા.

કમલા પણ પોતાની સાસુ અને બંને પરિવારોનું ખૂબ ધ્યાન રાખતી હતી. તેમને માટીના વાસણો બનાવવાના અધ્યયનમાં પણ રુચિ હતી. આ બધું જોઈને રાજ ખૂબ ખુશ થયો.

થોડા સમય પછી રાજના પિતા બીમાર પડી ગયા. જમાઈએ માની ખૂબ સેવા કરી, પરંતુ રસમની આગળ કોઈ વધતું નથી. રજના બા પરલોક સિધવ્ય. હવે ઘરની બધી જવાબદારી કમલા પર આવી ગઈ. તેમણે બંને બાળકોનું દીકરાની જેમ ધ્યાન રાખ્યું. આ પ્રકારે તેમનો પરિવાર ખૂબ સુખી જીવન વ્યતીત કરવા લાગ્યો. પાડોશીઓએ પણ કમલાની ખૂબ પ્રશંસા કરી.

કમલાના પરિજનોએ તેમની શિક્ષા પૂરી કરી. મંઝલા ભાઈને સારી નોકરી મળી ગઈ. પરંતુ નોકરીમાં કેટલીક ખરાબ સંગત પછી તે નશાની લતમાં પડી ગયો. જ્યારે નાનો ભાઈ રાજ સાથે દુકાન પર જવા લાગ્યો. જેમ જ બંને ભાઈ મોટા થયા, તેમના લગ્ન અમીર પરિવારોના છોકરીઓ સાથે કરી દેવામાં આવ્યા.

કેટલાક દિવસો સુધી ઘરમાં બધું ઠીક-ઠાક ચાલવા લાગ્યું, પછી ધીરે ધીરે ઘરનું વાતાવરણ બદલવા લાગ્યું. અમીર માતા-પિતાની દીકરીઓ અમીર બનવા વિશે વિચારતી હતી. તેને ભાભીના સીધા વિચાર અટપટા લાગતા હતા. ઘરના સુખ-શાંતિપૂર્ણ વાતાવરણમાં વિવાદ અને અશાંતિનું વાતાવરણ ઉત્પન્ન થવા લાગ્યું.

કમલાએ વિચાર્યું કે ‘જો ડેરાની આવશે તો મને રાહત મળશે,’ પરંતુ રાહતના બદલે તેને ઉપાધિઓ મળી. સાથે જ તેની કોઈ સંતાન પણ નહોતી તેથી તે વધારે દુઃખી રહેવા લાગી. જોકે, કમલા બધું સહન કરી રહી હતી.

સમયની સાથે તેની ડેરાનીને એક પુત્ર પ્રાપ્ત થયો, જેનાથી ડેરાનીને ખૂબ ગર્વ થયો. તે ઘરમાં દરેકની જેમ વ્યવહાર કરવા લાગી. બંને નાની ડેરાનીઓ એકત્ર થઈ ગઈ અને કમલાને પરેશાન કરવા લાગી. હવે ઘર પર કમલાને સન્માનની જગ્યાએ અપમાન સહન કરવું પડ્યું.

એક વાર ડેરાની પાડોશમાં ગયા. તેના પિતા સૂઈ રહ્યા હતા. એવામાં તે રડવા લાગ્યો તો કમલા તેને ચૂપ કરાવવા લાગી, ત્યારે અચાનક ડેરાનીએ આવીને માલાના હાથથી બાબાને છીનવી લીધો અને બબડાટ કરવા લાગી. આ સમયે કમલાના સસુર ત્યાં હાજર હતા.

તેણે નાની વહુને ઠપકો આપ્યો. તેથી ખિજાઈએ જેઠાણીના પૈસા લેવા માટે પોતાના સસુરને ન બતાવવાનું નાટક કર્યું. પોતાના સસુરના વ્યવહારથી કમલા ચૂપ થઈ ગઈ. તેમના મનમાં આવ્યું કે જો તેમણે કંઈક કહ્યું તો માહોલ ખરાબ થઈ જશે..

આ પ્રકારે, તેમના પરિવારમાં કંકના બીજ વાવવામાં આવ્યા. પોતાના ઘરમાં બીજા અને ત્રીજા દિવસે તેમને થાક લાગવા લાગ્યો. દુકાનમાં આવક ઓછી થવા લાગી. મંઝલો ભાઈ જુગારી બની ગયો. આ પ્રકારે તેમના ઘરમાં અશાંતિનું વાતાવરણ બની ગયું.

રાજ ઘરના માહોલ પર નજર રાખતો હતો, પરંતુ ઘરમાં વધારે પરેશાની ન થાય તેથી તે ચૂપ રહેતો હતો. એક દિવસ કમલાની કાકી કમલા સાથે કામ વિશે વાત કરવા લાગી. રાજ ઘરમાં બેસીને બધું સાંભળી રહ્યો હતો.

આ તેનાથી સહન ન થયું. તેણે રાત્રે પોતાના નાના ભાઈને બોલાવ્યો અને કહ્યું: “મારે આ ઘરથી કંઈ નથી જોઈતું. અમે આ ઘરથી પોતાના પહેરેલા કપડાં સાથે નીકળીએ છીએ. તમે બંને સાથે રહો.””

રાજના પિતા પણ રાજ સાથે જવા માટે તૈયાર થઈ ગયા. ત્રણેય લોકો ઘર છોડીને ચાલ્યા ગયા. તેઓ બીજા ગામમાં એક નાનો ઓરડો ભાડે લઈને રહેવા લાગ્યા. તેમને જે કંઈ પણ મળ્યું, તેમાંથી તેમણે ખુશીની રોટલી ખાવાનું શરૂ કરી દીધું.

એક દિવસ રાજે વિચાર્યું કે ‘મારે કમાવવા માટે વિદેશ જવું જોઈએ.’ તેણે આ વાત પોતાના પિતા અને પત્નીને જણાવી. બંનેએ તેને જવાની રજા આપી દીધી. પોતાના પિતાના આશીર્વાદથી રાજ વિદેશ ચાલ્યા ગયા.

તેમણે વિદેશમાં કામની શોધ કરી, પરંતુ તેમને ક્યાંય પણ સારી નોકરી ન મળી. તે જેમ-તેમ પોતાનું પેટ ભરવા લાગ્યો.

ઉધર, તેમની પત્નીની પણ હાલત ખરાબ થઈ ગઈ. તે એક અમીર આદમીના ઘરે નોકરાણીના રૂપમાં કામ કરવા લાગી. કામથી જે પણ પૈસા મળતા તેનાથી તે પોતાનું અને પોતાના સસુરનું પેટ ભરવા લાગી. તે પોતાના સસુરને કંઈ પણ ઓછું થવા દેતી નહોતી.

જોકે, તેમના ઉપહાસે તેમને શાંતિથી રહેવાની અનુમતિ ન આપી. તેઓ બીજાઓની સામે તેના વિશે ખોટી અફવાઓ ફેલાવીને તેને ચોટ પહોંચાડતા હતા. કમલા ખૂબ થાકી ગઈ હતી. અંતે તેણે થાકીને માતાજી સમક્ષ સમર્પણ કરી દીધું. એક દિવસ તે આશાપુરા માતા મંદિરે ગઈ. તેણે માતાજીની સામે હાથ જોડી દીધા અને જપવા લાગી:

“અરે મા અમને પર દયા કરો મા, મારી સહાયતા કરો.” એવું બોલતા-બોલતા તેમની બંને આંખોથી અધારા વહેવા લાગી.

મંદિરનો પૂજારી આ બધું જોઈ રહ્યો હતો. તેણે કહ્યુંઃ “બહેન! મા પર વિશ્વાસ રાખો. તમારી ઈચ્છા પૂર્ણ થશે.’

કમલાએ પોતાની આપવીતી સંભળાવી, કમલાની વાતોથી પૂજારીને ખૂબ દુઃખ થયું. તેને કમલા પર દયા આવી ગઈ અને તેણે કહ્યુંઃ “બહેન! તમે આશાપુરા માતાનું નવ મંગળવાર વ્રત કરો. તે વ્રતના માહાત્મ્યથી તમારા અનેક દુઃખ નષ્ટ થઈ જશે અને તમારો પરિવાર સુખી રહેશે તથા તમે શાંતિપૂર્વક જીવન વ્યતીત કરી શકશો. ધન-દોલતથી માલામાલ થઈ જાઓ.

એટલું કહીને તેણે આશાપુરા માતાની મન્નતનું અનુષ્ઠાન કર્યું

કમલાએ આશાપુરામાને પ્રણામ કર્યા, પૂજારીના આશીર્વાદ લીધા અને કામ માટે નીકળી ગઈ. રસ્તામાં તેણે નિશ્ચય કર્યો કે ‘કાલે મંગળવાર છે, અત: હું કાલથી જ વ્રત રાખીશ.’ જે ઘરમાં તે કામ કરી રહી હતી ત્યાં આવીને તેણે બધી વાત જણાવી.

તેમના આધિપત્યે દયા કરીને પોતાના ઘરેથી બધી સામગ્રી આપી દીધી અને તેમને ઉપવાસ કરવા માટે પ્રોત્સાહિત કર્યા

કમલાએ ઘરે આવીને પૂજારીના કહેવા અનુસાર આશાપુરા માતાની મન્નત માની. તેમણે આશાપુરા માતાના આઠ મંગળવાર પૂરી આસ્થા અને વિશ્વાસની સાથે પૂરા કર્યા. નવમા મંગળવારે વ્રતનું પારણ કરવામાં આવ્યું.

કમલાની મન્નત પૂરી થવા પર તેનો પતિ રાજ વિદેશથી ખૂબ સારા ધન કમાઈને પાછો આવ્યો. ઘરમાં ખુશીઓ ફેલાઈ ગઈ. કમલા અને ડેરાનીઓનું પણ હૃદય બદલાઈ ગયું અને તેમને પોતાની ભૂલનો અહેસાસ થયો. તેણે જેઠ-જેઠાણીથી માફી માંગી. પછી બધા એક સાથે રહેવા લાગ્યા